Güncel

Covid-19 Nedeniyle 6 Gün Solunum Desteğinde Geçirdim. Beni Kurtardı Ama Hayatım Aynı Değil

16 Mart tarihinde Covid-19 teşhisi konarak hastaneye kaldırıldı ve solunum desteği tedavisi gördü. Hastalığı yendi ancak artık hayatının eskisi gibi olmayacağını söylüyor.

Amerika Birleşik Devletleri’nden David Lat, bir hukuk sitesi olan Above the Law’ın kurucu editörü ve bir yasal işe alım firması olan Lateral Link’in genel müdürü.

16 Mart tarihinde Covid-19 teşhisi konarak hastaneye kaldırıldı ve solunum desteği tedavisi gördü. Hastalığı yendi ancak artık hayatının eskisi gibi olmayacağını söylüyor.

David Lat anlatıyor;

16 Mart’ta corona virüs nedeniyle hastaneye kaldırıldım. Ateş, titreme, ağrı ve yorgunluk gibi grip benzeri belirtilerim vardı. Ama en ciddi şikayetim -çocukluğumda astım geçirdim ve bir yetişkin olarak egzersizle ve inhaler ile kontrol altında tutuyordum- nefes almakta zorlanmaktı.

İlk birkaç günümü oksijen desteği alarak hastanede stabil durumda geçirdim. Ancak 20 Mart akşamı daha da kötüleşmeye başladım. O gece geç saatlerde entübe edilmem veya solunum destek cihazına bağlanmam gerektiğini öğrendim.

Bu beni korkuttu. Birkaç gün önce hastaneye yattıktan sonra doktor olan babam uyarmıştı. “Solunum cihazına bağlanmasan iyi olur. İnsanlar buradan geri dönmüyor.”

Hemşireler beni entübasyona hazırlarken, kendi kendime düşündüm. “Ölmenin zamanı değil.” 2 yaşında bir oğlum var. Onun liseden ve üniversiteden mezun olduğunu görmek istiyordum. Evlendiğinde ve çocukları olduğunda yanlarında olmak istiyordum. Kutsal Meryem’e defalarca dualar etmeye başladım.

Entübasyondaki anılarım puslu. Anestezistim, Karayip aksanı olan ve güven verici tavır sergileyen bir kadındı. Anestezi sonrası uykuya daldım.

Sonraki altı günü temel olarak uykudaydım. Sakinleştiricinin etkisinde, solunum cihazı akciğerlerim olarak hizmet veriyordu. Bu dönemden hiçbir şey hatırlamıyorum. Daha sonradan bazı hastaların solunum cihazına bağlıyken kabuslar ya da halüsinasyonlar gördüğünü öğrendim, bu yüzden kendimi çok şanslı görüyorum.

Sonunda doktorlarım iki seçenekle karşı karşıya kaldı. Beni solunum desteğinden çıkartıp kendimi kendime nefes alıp alamayacağımı görmek ya da doğrudan nefes boruma bir solunum tüpü yerleştirmek için boynuma bir kesik atmak. Kendi kendime nefes alma yeteneğimi değerlendirmek için testler yapıldıktan sonra doktorlar beni solunum cihazından çıkarmaya ve ekstübe etmeye karar verdi. Ekstübasyon başarılı oldu. Oksijen desteğiyle tekrar nefes almaya başladım.

Hayatı solunum cihazı tarafından kurtarılmış bir hasta olarak, bizim gibi zengin bir ülkenin olası solunum cihazı eksikliğinin tartışılmasından öfke ve utanç duyuyorum. Neyse ki, devlet daha düşük ihtiyaç olan yerlerden daha yüksek ihtiyaç olan yerlere solunum cihazlarını taşıyarak kısmen bu sorunu engelledi. Solunum cihazı ihtiyacı olan her hastanın bundan faydalandığından emin olmalıyız. Böylece daha fazla insanın hayatı kurtulabilir.

Bu özellikle doğru çünkü solunum cihazına bağlanan hastaların hayatta kalma oranları düşük. Babamın karanlık yorumu korkunç bir gerçeği yansıtıyordu. Şiddetli solunum sıkıntısı olan hastaların yüzde 40 ila 50’si solunum cihazlarında varlıklarını sürdüremiyor. Hastaneye kaldırıldığım New York şehrinde, solunum cihazıyla sonuçlanan corona virüs hastalarının yüzde 80’den fazla hayatını kaybetti.

Solunum cihazıyla kurtulacak kadar şanslı olanlarımız için ise hayat artık aynı değil. Solunum cihazından çıkan birçok hasta, bilişsel eksiklikler, iş kaybı, depresyon ve travma sonrası stres bozukluğu gibi psikolojik sorunlar da dahil olmak üzere kalıcı fiziksel, zihinsel ve duygusal sorunlara maruz kalıyor.

Benim için ciğerlerimin kapasitesi yeniden oluşturulmalı. Hafif bir eforda bile nefes darlığı yaşıyorum. Eskiden maraton koşardım, şimdi bir odadan diğerine gidemiyorum. Merdiven çıkamıyorum. Eşimin tekerlekli sandalyeyi itmesiyle dışarı çıkıp temiz hava alabiliyorum.

Neredeyse bir hafta boyunca solunum cihazında kalmak ses tellerime de zarar verdi. Şimdi sesim çok boğuk. Konuşma patoloğum, hasarın kalıcı olmadığına dair iyimser yorumlarda bulunuyor. Sadece zaman gösterecek.

Şikayet etmiyorum. Hayatta olduğum için şükrediyorum. Ve solunum cihazıma teşekkür ediyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: